Hallo wie?

Halloween vandaag. Ja, dat feest waarin iedereen zich verkleedt (als het kan griezelig) en kinderen langs de deuren gaan.
Het was door de onderbuurvrouw al voorspeld: onze buurt is niet van de grote Halloweenfeesten. Dus hoefden we ook geen grote bakken snoep of muntgeld klaar te hebben staan. De kinderen laten huizen als de onze links liggen.

Maar deze typische Amerikaanse feestdag is ook weer niet helemaal aan ons voorbijgegaan. Want de verklede kinderen liepen wel door onze straat. Wij zagen dit schattige groepje voorbijkomen:







We dachten er nog even over om naar de Halloween-optocht op Manhattan te gaan, maar toch maar niet gedaan. We zijn ook niet van die verkleders.
Wel alvast wat geregeld voor iets anders typisch Amerikaans: basketbal.






Tickets gekocht voor de kraker (geen idee of het echt een kraker is) van de New York Knicks tegen de Indiana Pacers








Aanstaande zaterdag gaan we kijken. Onze stoelen zijn goedkoop, dus zicht op het veld zal miniem zijn. Maakt niks uit, we gaan niet voor de beste dribbels.

Weemoed, ach de weemoed

Het was een droevige dag. We moesten afscheid nemen van Pat en Pilon. Snik, snik. Het einde van een heerlijke, veel te korte week. De laatste VS-dag samen bestond uit het kopen van souvenirs. Voor P. was het naderende afscheid zo emotioneel, dat hij niet eens meer scherpe foto's kon maken:





De keuze viel vooral op T-shirts. Maar al dat shoppen was een kleine pleister op de wonde die afscheid heet. Tussen de aankopen door werden de hoogtepunten nog even besproken en de pijn in de voeten van het vele lopen. De weemoed overheerste.
En de P's vonden nog even tijd voor zelfreflectie:





Voor wie dat wat verwarrend vindt, zoomen we een beetje uit:





(het is de achterkant van het nieuwe kunsterk Sky Mirror, een 11 meter brede spiegel bij het Rockefeller Center)


Nog een laatste schunnige grap, nog een foto van een raar verkeersbord en een laatste sandwich samen. Onze helden stapten vervolgens in het vliegtuig naar Nederland.
J. laat bij deze nog even weten het heel jammer te vinden dat ze niet bij het afscheid kon zijn.
Dat komt ervan als er veel moet worden gewerkt en het uithoudingsvermogen wordt getest bij het te pakken krijgen van deze meneer:




Dat is uiteindelijk vandaag gelukt. Jippie! Zo gaat iedereen voldaan het weekend in.

Een middagje Met

Het moest er van komen: een middagje kunst. Veel langer kon P. het niet tegenhouden, want Pat en Pilon wilden op hun eennalaatste dag in New York graag naar een museum. Ze kozen voor het Metropolitan museum of Art (kortweg Met). Het werd een dagje lopen en genieten van prachtige kunst. Wat is er toch veel te zien in het Met.

Van ridders tot Franse beeldhouwkunst...





... en van moderne kunst tot Egyptische snuisterijen:




Er was oprechte aandacht voor wat het museum te bieden had. Al begon de vermoeidheid (vanwege de inspannende voorafgaande dagen) toe te slaan.









De heren viel nog een aantal dingen op. Zo heet de bekende Piet Mondriaan in de VS 'Piet Mondrian':






Uiteraard wilden de drie P's de directie van het Met aanspreken op deze 'schrijffout'. Gelukkig is dat niet gebeurd, want het blijkt dat Mondriaan zichzelf na verhuizing naar Parijs inderdaad Mondrian noemde. Weer wat geleerd (en een blunder voorkomen).

Ook werd er nog een hele afdeling Belgische kunst ontdekt:




(de 3 P's vonden het wel een leuke grap)


en volgens de echte P. vertoonde onderstaand beeld veel gelijkenis met de bekende JLo. De andere P's verklaarden hem voor gek. Wie ziet de overeenkomst ook?





(ter vergelijk een plaatje van JLo:)





Ook moest er nog een foto worden gemaakt van iemand die een tekening maakte van een Rembrandt. Hopelijk zijn er videobeelden gemaakt van P. die een foto maakt van een tekenaar die een schets maakt van een schilderij dat Rembrandt maakte van zichzelf. Dan is deze rare variant op het Droste-effect compleet.






Na het Met was het wandelen (alsof er nog niet genoeg was gelopen) in het Central Park. Er werd genoten van de uitzichten:






en Patrick kon eindelijk zijn eerste hotdog kopen:



De dag eindigde voor de P's in een Mexicaans restaurant






en J. (die hard door blijft werken) at in Manhattan een hapje met haar collega Jona. Ja, nog meer bekenden op bezoek in the Big Apple. Wat goed dat we hier met z'n tweeen zijn, dan kunnen we de host-taken tenminste nog verdelen. Morgen nemen we gezamenlijk afscheid van Pat en Pilon.

Puffen

Dag 3 van Pat en Pilon in de VS. Dag van het verplichte bezoek aan lady liberty, want daar moet je toch geweest zijn. Maar anders dan veel verplichtingen, was dit een heel leuke. Net als gisteren bleef J. helaas achter om te werken: een speurtocht naar Pronk was de opdracht.
De drie P's gingen ondertussen naar het Vrijheidsbeeld. Petje op, want het was lekker fris.




Onderweg brak toch de zon door, dus petje af en foto's maken. Van het Vrijheidsbeeld kun je altijd wel een plaatje schieten.







Anders dan tijdens het bezoek van P. en J. aan Liberty Island, was er dit keer wel een bezoek aan het bijbehorende museum. Dat bevindt zich in de sokkel van het Vrijheidsbeeld. Voor het eerst kregen de P's te maken met een 'puffer'. Dat zijn detectiepoortjes waar je zo'n tien seconden instaat terwijl er kleine windstootjes op je worden afgevuurd.




Die luchtstroompjes worden vervolgens geanalyseerd. Als je net bezig was een bom te knutselen, laat dat sporen achter die in die luchtstroom terechtkomen en voila, ze hebben je te pakken.

De heren mochten doorlopen en vergaapten zich aan de voormalige toorts (tentoongesteld in de hal) van het Vrijheidsbeeld:






het Escher-achtige trappenhuis:





en het uitzicht vanaf de sokkel (hoger mag je niet komen):




Pat en Pilon hadden het zeker naar hun zin op Liberty Island.




Toch ging het richting boot, want er moest ook nog worden aangelegd bij dat andere eiland: Ellis Island. Daar waar ooit alle immigranten hun Amerikaanse avontuur begonnen (nou ja, degenen die door mochten).
Een blik op de slaapplekken en de hal:








Een zeer leerzaam bezoek en nog leuk om te doen ook. Na nog een boottochtje (richting Manhattan) was het tijd voor een late lunch in Brooklyn. Daar kon J. dan weer bij zijn om de foto's te bewonderen en de stoere verhalen aan te horen:






J. sloot vervolgens de dag af met een borrel met alle Nederlandse Amerika-correspondenten. Daar hadden de P's niet zoveel te zoeken, dus die gingen naar de bios. Naar 'The Departed'






Veel grote namen, maar de heren kwamen in hun beoordeling niet verder dan 'wel aardig'.
Maakt niet uit. Morgen is er weer een dag en dan staan de musea op het programma.

Partial view

Het was al voorspeld: de tweede dag samen met Pat en Pilon in New York zou er een van veel wandelen worden. En pfoe, hebben we veel gewandeld! Gelukkig kwamen de gasten goed voorbereid, want P. wist natuurlijk helemaal niets van de stad - kenner J. moest thuisblijven en werken..;-( - en in plaats van handige inside informatie, moesten we het doen met een degelijk reisgidsje, gekocht in Nederland.





De tocht voerde over/langs Broadway, Times Square, Empire State, Flatiron en een demonstratie tegen de situatie in Darfur:






Wij toonden ons uiteraard zeer geinteresseerd, maar ja, lunchtijd zat er aan te komen dus vervolgden we onze weg richting Katz's Delicatessen (een zeer goed idee van Pat weer!):




De nostalgie druipt er vanaf. Met aan de muur foto's van bekende gasten (we noemen een Clinton, een Sarah Jessica Parker, een Tony Curtis). Katz's is zo'n 'must-see' ding, maar volgens ons meer ervaring dan eetgenot. Dat hoort allemaal bij zo'n wandeling waar je 'New York wilt opsnuiven' zoals Pat en Pilon vooraf zeiden.

Vervolgens ging het verder richting St. Paul's en Ground Zero, waar we nog een glimp konden opvangen van het onderzoek dat daar momenteel wordt gedaan. Er zijn weer menselijke resten gevonden op de rampplek; mogelijk volgt er alsnog identificatie van 9/11-slachtoffers.






Als echt doorzetters hebben we - klagend over pijn in de voeten - de metro terug genomen. Nabij Times Square kaartjes gekocht (hetgeen verrassend genoeg zeer snel ging) voor de musical Spamalot. Een bewerking van de bekende Monty Python film.
De voorstelling was 's avonds, dus J. kon ook weer aanschuiven. Op de kaartjes stond 'Partial View' (gedeeltelijk zicht), hetgeen van alles kon betekenen (dikke Amerikanen voor je, een grote pilaar tussen ons en het toneel, een muur met een kijkgat...).
Het viel allemaal geweldig mee. We zaten hoog en het schuinaflopende plafond ontnam ons het zicht op de bovenste twee meter van het toneel. Maar daar gebeurde niets, dus konden we genieten van een prachtige voorstelling met briljante grappen. Een aanrader.






Morgen weer een vol programma, met veel toeristische dingen, zodat P. de stad ook eens leert kennen.

Heerlijk weerzien

Vanwege het werk moest J. vandaag in Washington zijn. Ok, maar dan gaan we een dag eerder, was ons idee. Want we hebben een tijdje geleden een journaliste uit Maleisie leren kennen, die in Washington woont. En ja, we zouden wel een keer langskomen was toen de belofte. Welnu, belofte maakt schuld en we hadden wel zin in een weerzien.
Dus wij op zondagmiddag naar D.C. Met de Amtrak (trein).




Erg leuk, maar met een stoptrein ook erg langzaam. Aangekomen in Washington ook nog geconfronteerd met een enorme rij voor de taxi's, een taxichauffeur die niet wist waar die moest zijn en een vos die we bijna overreden....duurde het zo'n 6 uur om op de plek van bestemming te komen.


(impressie van D.C., passend bij het ontwerp van deze site..;-))



Maar het was het allemaal waard, want het was erg leuk bij Selmi (die journaliste).
J. leerde haar castagnettes spelen en zij stond erop dat wij met z'n allen poseerden op haar vloerkleed. Ok!


De volgende morgen moesten we al vroeg afscheid nemen omdat voor Selmi en J. het werk riep. Er was voor ons tweeen nog even tijd om samen de stinkende metro te nemen:






het Witte Huis te bekijken:




en langs het Vietnam Memorial te gaan:




Daarna moest J. echt werken en kon P. nog even city-touren. En dan ga je in Washington natuurlijk naar het Lincoln Memorial:




Met dit overbekende uitzicht:





En naar The Capitol:






En daar waren veel mussen (ok, voor deze foto konden we even geen leuk tekstueel bruggetje vinden, maar die komt hier gewoon ook te staan)





Na de sightseeing en het werk was het weer terug naar New York:




En daar waren Erwin en Patrick aangekomen!! Voor een vijfdaags verblijf in the Big Apple. Ook hier: wat een heerlijk weerzien. De heren waren opmerkelijk fris na zo'n lange reis.
En dorstig...





en beleefd (lachen om de grapjes van de gastheer)



Nog even een afzakkertje (of 2) in een Ierse pub...





en naar bed, want morgen wacht een lange wandeling voor de heren. Ze willen Manhattan zien, dus ze gaan lopen. Veel lopen.