
Een blog over ons in de VS. Hoe wij hier begonnen als bewoners van Brooklyn (bridgepeople) en nu nabij Washington DC wonen. Van: Pascal en Jacq. Voor: familie, vrienden en kennissen. Lees hier over onze USA Adventures en dagelijkse trivialiteiten. Verbaas je, haal je schouders op, erger je of geniet. Maar bovenal: blijf ons volgen en reageer!
Thursday, December 31, 2009

Wednesday, December 30, 2009
Aftikken
Nu Missie Miami geslaagd is - wat een lekker gevoel - gaan we nog een klein beetje genieten van de omgeving. Helaas moeten we oud en nieuw in New York missen, maar hier zal toch ook wel een pijltje de lucht in gaan?
Vandaag alvast even uitgewaaid in Key Biscane. Een plek die we bij ons vorige bezoek aan Miami ook hadden bezocht. Toen was dat heel idyllisch, nu opeens minder. Meer toeristen vooral.



Gelukkig was het strand er nog, maar wat bijvoorbeeld de vorige keer een verborgen baai leek, was nu een drukbezochte haven. Leermoment van de dag: niet terugkeren naar plekken die in je herinnering 'onvergetelijk' waren.
Oh, en aangezien jullie (allen in NL) er eerder bij zijn: alvast een geweldige jaarwisseling gewenst!!
Helden
Nou was onze held een beetje overvallen door alle Amerikaanse media-aandacht, dus toen wij aankwamen in Miami was hij amper te vinden.
Maar door J.'s vriendelijke vasthoudendheid, zijn we er toch in geslaagd! Jazeker, een interview.


Het enige nadeel van dit speurwerk in Miami is dat we onze lunchbreaks moesten doorbrengen nabij zonovergoten stranden met palmbomen.

Inderdaad, voor een goede scoop moet je wat over hebben. Ahum. Het hele verhaal met de held is later vandaag in de gazet te lezen.
Tuesday, December 29, 2009
Bloghoppen
Toch nog een (al eerder aangekondigd) nieuwtje te melden: P. heeft een nieuw blog. Per 1 januari stopt newyork.blog.nl (tenminste qua schrijfsels van P.) en de nieuwe plek is: www.vanuitnewyork.com.

Dus allemaal: blog.nl ont-bookmarken en vervangen door vanuitnewyork.com. Wordt het heel anders? Nee, maar wel helemaal alleen van P. Zegt 't voort. Zegt 't voort.
Monday, December 28, 2009
Mes amis, we zijn naar Miami
Thursday, December 24, 2009
Fijne Kerst!
IEDEREEN EEN FIJNE KERST GEWENST!

(J. en P. buigen zich hier over een zogeheten Christmas Yule Log. Een cake die op een boomstammetje moet lijken met daaroverheen 'sneeuw' en een kerstig tafereeltje. Het is overigens níet te eten...)
Tuesday, December 22, 2009
Mot&bal
Zoals beloofd, hier de bal die we hebben gekocht:

Misschien niet zo protserig als zou kunnen (maar ja, een Vrijheidsbeeld-bal kost 30 dollar), maar wel érg toepasselijk. Een appel, New York, kerstig, goedkoop. Verkocht!
Nog meer kerst vandaag in de ether, waar J. weer een bijdrage mocht leveren aan een uitzending van Mot Radio. Het onderwerp was 'de oorlog tegen kerst'. Een terugkerend onderwerp hier, waar de christenen het - tevergeefs wellicht - proberen op te nemen tegen de over-vercommercialisering van de kerstdagen. Wie meer wil horen, kan HIER klikken (J. is aan het begin van het tweede uur te horen).
Monday, December 21, 2009
Een boompje opzetten
Vandaag naar Manhattan gegaan om met deze man te spreken:

Hij is een van de vele slachtoffers van zwendelaar Bernie Madoff en zo vriendelijk om ons te woord te staan. Dat geeft toch een bijzonder inkijkje in de menselijke kant van deze enorme affaire. Meneer is een van de gelukkigen, als je dat kunt zeggen, want hij krijgt een deel van z'n geld terug. Hoe dat allemaal zit, kun je binnenkort weer in de gazet lezen.
Wij besloten bij terugkomst in Brooklyn nóg een boompje op te zetten. Bijna een traditie te noemen, want we gaan alweer onze vierde New Yorkse kerst vieren (als je door de vingers ziet dat we kerst 2007 in Iowa zaten). En ook al dachten we te merken dat ze dit jaar nóg duurder waren... we hebben toch weer een kerstboompje gekocht.


Aan J. de schone taak om de boel te versieren. En, wat vinden we ervan?


Inderdaad, het lijkt veel op die van voorgaande jaren. Dat komt omdat we nog steeds precies dezelfde versieringen hebben. Morgen gaan we op zoek naar een echte New Yorkse bal. Eens kijken of we jullie kunnen verrassen met een mega-protserig ornament.
Friday, December 18, 2009
Pincode
We kunnen weer een New Yorks museum afstrepen. Het Museum of Arts and Design (MAD) ligt érg centraal - bij Columbus Circle - en toch waren we er nog nooit geweest. Gisteren dan toch eindelijk wel. En dat omdat J. er moest zijn voor een verhaal. Sommige musea beginnen te zweten als je je perskaart toont, hier ging het van een verbluffend leien dakje. Press? Hup, twee gratis entreespeldjes.
Best een aardig museum, wat wij er van zagen. We kwamen namelijk specifiek voor de tentoonstelling 'Read My Pins'. Een verzameling van broches van Madeleine Albright.

Dat klinkt misschien niet zo spannend, maar het was wel erg bijzonder om te zien wat een van de destijds machtigste vrouwen ter wereld zich allemaal op haar mouw liet spelden (ok, haar revers):

Wat opviel was de grootte van de sieraden. Enorme vlinders, een protserige Mickey Mouse, een topzware Amerikaanse vlag of een uit de kluiten gewassen cicade. Ja, er zat ook een broche uit Nederland bij en dat was een....?.....juist, een tulp. Zucht. Misschien was een klomp erger geweest. Daar staat tegenover dat deze:

de voorkant van het bijbehorende boek sierde, en door een Nederlander is ontworpen.
Het interessante van de tentoonstelling was vooral het inkijkje in Albrights denkproces. Als ze bijvoorbeeld een pittig gesprek moest voeren met een of andere dictator, dan zorgde ze ervoor een 'agressieve' speld te dragen. Een wesp bijvoorbeeld. Zou dat nou echt indruk hebben gemaakt?
Wednesday, December 16, 2009
Keffertjes

Hopelijk komt J. zo vaak in de uitzending dat we het gewoon vinden en er geen melding meer van maken, maar vandaag had ze haar tweede Mot-Radio-optreden. Waarbij het dit keer over - jazeker- chihuahuas ging. Kef, kef!!!
Wie geïnteresseerd is, kan HIER luisteren, het item van J. begint rond 06.35 min.
Monday, December 14, 2009
Het Uitje, de Movie
Friday, December 11, 2009
Wildernis
Geeft niet, want wij zitten via de foto's nog na te genieten van onze dagen in de Catskills. Het is een berggebied, op dik twee uur rijden ten noorden van New York. Een zeer populaire plek voor de gehaaste Manhattanite om zich te ontspannen. Of in wat extra onroerend goed te beleggen. In het ruime aanbod huisjes-te-huur viel ons oog op deze, met zo'n romantisch stroompje ernaast:


Van binnen was het ook al zo cozy:


Ja, met een open haard. Dus elke avond lekker fikkie stoken en we hebben zelfs een paar marshmallows geroosterd. Best te eten.


We zullen jullie niet vervelen met een dag-tot-dag verslag, maar dit waren de hoogtepunten. Eerst een bezoekje aan Woodstock, waar inderdaad níets te vinden was van het beroemde concert. Omdat dat in Bethel plaatsvond. Wij wisten dat uiteraard niet. Maar Woodstock geneert zich er niet voor zich toch nog te presenteren als het durp van muziek en liefde:



Goed, het festivalterrein bekijken we volgend jaar dan maar.
Verder hebben we gewandeld, want dat stond op een A4-tje met 'leuke dingen in de buurt', dat in onze cabin lag. Slechts drie mijl, zo lazen we. Maar nergens stond dat het ijskoud en alleen maar heuvelop was:




Maar....bovenaan wachtte ons wel het beste kleine kamertje:

En wie dan ook nog deze toren opdurfde, wachtte prachtige uitzichten (P. kwam niet verder dan de tweede trap):


Gelukkig hadden we een huurauto, dus toerden we ook veel door de omgeving. En zo kwamen onder meer langs de kleurrijke huisjes van Tannersville:


mooie landschappen en net-geschoten reeën die aan de zijkant van het huis waren opgehangen om uit te lekken (ja, kijk maar goed). Daar kijk je als stadsmens toch van op.


Het raarste overkwam ons echter door gewoon 'thuis' in het huisje te blijven.
Zoals je kunt zien, sneeuwde het tijdens ons verblijf in de Catskills:



Gezellig, al is het misschien een beetje vroeg voor Kerst. Wij werden echter op een dag wakker en zagen dat we waren ingesneeuwd! Best lastig, als je boven op een heuveltje zit, met één toevoerweg, waar een pak sneeuw van 40 cm ligt:



Als we nog wat wilden doen die dag, restte ons slechts één ding. Sneeuwschuiven. Heel veel sneeuwschuiven. We waren zeker twee uur bezig en hadden toen bijna één helft van de toevoerweg sneeuwvrij:

En wat gebeurde er vlak voordat we het pad half leeg hadden? Kwam er een mannetje aan met een sneeuwschuiver voor z'n auto. 'Sorry dat ik wat later ben, het was druk in Kingston. Anders had ik jullie al om 7 uur vrijgehad'. Blijkt er gewoon een soort servicedienst te bestaan die bij hevige sneeuwval je straat komt vegen.

Meneer was binnen 10 minuten klaar. Wij hadden dus helemaal voor niets zo hard geploeterd. Dik twee uur voor de open haard zitten, had ons hetzelfde resultaat opgeleverd (minus dit verhaal).
Oh ja, en we hebben nog even geskied. In Windham, een klein ski-gebied waar we de allereerste dag van het seizoen meemaakten.


Onze skileraar Bob was erg onder de indruk toen we meldden dat onze eerste ski-pogingen in Park City, Utah hadden plaatsgevonden. Wij waren minder onder de indruk toen Bob bij de eerste vijf passen al op z'n neus ging...
Ok, wat nietszeggende bewegende beelden
Wintersporters die ons komen bezoeken: een volgende keer samen naar Windham?

