GELUKKIG 2009

Vanuit een warme huiskamer in het koude Londen,

GELUKKIG NIEUWJAAR!!

Those damn tourists...

Tijd om voor een update. We zitten alweer een paar dagen in Londen en hebben het enorm naar ons zin. Vandaar dat bloggen eventjes werd uitgesteld. Zondagavond stonden RoKa ons al op te wachten op het vliegveld:



Om ons meteen onder te dompelen in de Britse cultuur. Oftewel: een echte Londense taxi waar je achterin met z'n vieren zit



(Ka en P. waren degenen die achteruit reden en níet misselijk werden), om vervolgens door het verkeer te scheuren. Gelukkig rijdt iedereen hier aan de verkeerde kant...

Het voelt bijzonder om hier te zijn. Het is alsof de rollen zijn omgedraaid. We zijn gewend dat mensen op bezoek komen en dan toeristje gaan spelen in New York. Nu zijn wij op bezoek en spelen we toeristje in Londen. Dus dat hebben we de afgelopen dagen ook gedaan. Eerst natuurlijk bijbeppen...



...en de volgende dag met kaart in de hand, camera om de nek en rugzak om de stad in.
Geen schaamte, dus alles fotograferen wat elke andere toerist ook fotografeert:



Wat? Zijn de dubbeldekkerbus, Big Ben, telefooncel en metro-borden niet Londens genoeg? Ok, dan fotograferen we verder:



Buckingham Palace, Piccadilly Circus, London Eye. Allemaal gezien. En ja, ook de obligate foto's van de teksten op de weg die toeristen voor een wisse verkeersdood moeten behoeden (tot nu toe werken ze voor ons).
Nog wat meer kiekjes:




Oh, en Ka wees ons nog op deze straat die net als de onze heet, maar net andere bewoners heeft:




Dat was allemaal op maandag en gisteren hebben nóg meer bekeken. Het is een prachtstad waar je heerlijk lang kunt wandelen. Ok, met de huidige kou is het een beetje afzien, maar dat weerhield ons er niet van om weer door Londen te gaan. Wat ontbrak nog op de lijst? De Tower Bridge onder meer:



We gingen vervolgens op zoek naar koopjes op leuke marktjes en liepen tegen ranzige posters aan die waarschuwden voor te veel drank:



Nog meer bijzondere gebouwen (de 'Augurk'):



En ten slotte deze poster!



Iedereen doet er hier alles aan om ervoor te zorgen dat we ons thuis voelen. Dat waarderen we zeer.

Inmiddels is het 31 december, zijn Karel en Lies ook in huize RoKa en tellen we met oliebollen en appelflappen af naar het nieuwe jaar!

If London is calling...

We zijn op weg naar Londen!

am12pm

Een heerlijke kerstdag gehad, waarop we wat door Manhattan hebben gebanjerd. De perfecte dag, want het lijkt wel alsof alle 8,4 miljoen New Yorkers met kerst ergens anders zijn. Wat was het rustig!



Ok, niet zo rustig, maar toch. Het was erg verlaten in da city:



We hebben het Meatpacking District bezocht en dat was best aardig, maar geen enkele bekende NY'er gezien (terwijl je dat toch verwacht in zo'n hippe buurt). Hmmm, zeker ook aan de kerstdis bij de ouders.

Verder ons vandaag nog eens verbaasd over iets waar we jullie mening over willen. Is voor jullie 12PM twaalf uur 's middag of 12 uur 's nachts? Of noem je dat 12AM? We kwamen er onlangs achter dat wij er verschillend over dachten. En het was een beetje belangrijk. Om bij een bijeenkomst te zijn, moesten we ons namelijk opgeven vóór 12 PM.



Was dat dus nou 's middags of 's nachts? Tja, dan ga je toch even het internet op en dan blijkt het echt een issue te zijn. Blijkbaar zijn er geen regels voor... Daar wordt het niet handiger van. En dan blijkt het doorgaans zo te zijn dat in de volksmond 12pm 's middag is (zoals P. dacht). Met uitzondering van officiële documenten van de overheid waarin de stijlregel is dat 12pm 's nachts is (zoals J. dacht). Laat de betreffende bijeenkomst nou eentje van de overheid zijn; dus was de deadline 's avonds. Toch? Nee dus, we misten die bewuste deadline (zeker de enige officiële brief die zich niet aan de stijlregels houdt).

Waarom voeren ze hier ook niet gewoon de 24 uurs telling in?

Ook namens ons

Ja, het is weer tijd voor onze kerstgroet. En we blijven nog even bij JibJab voor de kerstdans. In dit filmpje treden verder op Charlie (omdat zij ons zo graag als elf ziet), Albrand (als dank voor zijn hulp) en Obama (de man van het jaar immers).

Send your ownElfYourselfeCards

Oftewel: iedereen heel Fijne Kerstdagen gewenst!

Een stapel faxen

Oh ja, en oh nee.

Velen van jullie weten wel dat P. al een hele tijd rondloopt met een plan om een boek te schrijven over wat er nog Nederlands is aan New York. Welnu, sinds vandaag is er een uitgever! Oh ja.
Sinds vandaag moet P. dus ook echt hard werken. Oh nee.

Nee hoor, we zijn er blij mee en om dat te vieren trokken we een piepklein flesje bubli open:


Zelfs de hond van onze vriendin/onderbuurvrouw dronk mee, want hij is de hele week bij ons te gast:


Hij leek net zo geïnteresseerd in de champus als in P's boek.

Dikke vlokken

Het sneeuwde vandaag. Niet zo bijzonder, dat weten we. Maar op de een of andere manier lijkt in heel de stad de angst toe te slaan dat alles vast komt zitten als de vlokken vallen. Gisteren de hele dag waarschuwingen, iedereen klaar voor het ergste (zout, sneeuwschuivers) en de voorspelling was 17 centimeter in een paar uur. Da's niet gebeurd en maar goed ook, want in New Hampshire hebben ze laten zien niet om te kunnen gaan met een sneeuwbui. Daar is weken geleden veel gevallen en nu nog zitten mensen zonder stroom.

Het doet wel kerstig aan (totdat het ging regenen en hagelen). Zit er voor ons een witte kerst in?

Van stal gehaald

Onze kerst is een beetje begonnen, want we hebben de kerstboom weer opgezet! Jazeker, op elke hoek zijn hier nu kerstbomen te koop, dus konden we de verleiding niet weerstaan. Misschien is het niet zo'n enorm exemplaar als op Rockefeller Plaza, maar toch.
De versiering is van de vorige editie (afgezien van de candy canes), maar onze topper dit jaar is de kerststal. Uit Nederland gekregen (P., bedank je zus) en we zijn er er erg blij mee. Nooit gedacht dat schuimrubber, crazy glue en een paar streepjes met een pen zoveel kerstgevoel kunnen oproepen:



Iedereen alvast heel fijne feestdagen gewenst!

Criminal

Aangekomen in New York hebben we het gevoel alsof we nog steeds op de ski's staan, net zoals je denkt nog op zee te zijn als je al lang aan land staat. Is dat normaal?

Niet normaal is overigens waar we vandaag bij het inchecken tegenaan liepen. Ze vragen hier - en we hebben het over Delta - opeens 15 dollar per koffer die je incheckt! Is dat normaal?





Dat is een trend waar we absoluut zonder kunnen en wij waren bij het inchecken duidelijk niet de enigen die nogal pissig waren over deze nieuwe toeslag. Wat volgt? 15 dollar voor een rugleuning, 20 dollar voor gebruik van het bagagerek en 5 dollar per toiletbezoek aan boord? :-(

Klein lichtpuntje dan; we zagen vandaag weer een beroemdheid. Wie ons blog goed volgt, weet dat we het begrip 'beroemd' erg ruim nemen. Twee keer op tv, is al voldoende. We deelden vandaag het vliegtuig met deze meneer:




Het is Vincent D'Onofrio, van de tv-serie Law&Order, Criminal Intent. Hé, zagen we uit die serie niet al een keer een actrice?

Wat vonden we ervan?

Onze eerste skivakantie zit er op. De stokken, latten en helmpjes zijn ingeleverd, morgen gaan we terug naar huis. Wat vonden we ervan? Laten we dat aan ons vragen:
(in een soort ode aan Herenstraat Helemaal van TVNoord, noemen we dit Skilift, een Stukje)

Zoutermeer en scheuvel'n

Het weekend hebben we niet op de piste doorgebracht. Er is hier meer te doen dan op de lange latten staan. Zaterdag hebben we Salt Lake City bezocht, de stad die wellicht het bekendst is vanwege de Olympische Spelen en het enorme Mormoonse tempelcomplex dat er staat. We vonden de stad zelf 'zo zo'. Kijk hier voor onze video-impressie:




's Avonds hebben we de nieuwe Bond-film bekeken die ook 'zo zo' was, maar daar waren we al voor gewaarschuwd. We noemen het alleen omdat we bijna slaande ruzie kregen met lui die én zaten te Blackberry-en en luid aan het kletsen waren. Wie doet mee aan ons bioscoop-plan waar dat soort dingen met lijfstraffen worden beboet?

Zondag was het tijd om te schaatsen. Ook daar een korte video van:





En nu dus terug naar de piste.

Overmoedig

Het zit zo: er zijn hier maar twee pistes. 'Onze' piste en die andere. Na tientallen keren de Schildpad-route te hebben gedaan, vonden we dat het tijd werd voor die tweede uitdaging. Hoe moeilijk kon het zijn? En hoeveel andere keuzes heb je als je eens iets anders wilt? Je voelt het al aankomen: het was íets te hoog gegrepen. Of íets te steil. P. ging mooi onderuit en werd vriendelijk door drie tienermeisjes overeind geholpen, waardoor ze konden voorkomen dat hij steeds verder zonder ski's naar beneden gleed.




J. ging ook om, maar haalde zelf de veilig haven die 'zijkant' heet. Omdat we inzagen dat we iets te overmoedig waren geweest, legden we eenderde van de piste lopend af.

Ach, het was te proberen. Terug naar de Schildpad-route.

Skitip 1: gooi je kind niet uit de skilift

Op onze tweede skidag hebben we meteen een 'dit-vergeet-je-niet' ervaring gehad. Wachtend op de skilift zien we namelijk voor ons een kindje uit de gondel vallen. Hallo! De peuter had een tuigje aan, dit werk:




...en dus zien we de ouders krampachtig dat tuigje vasthouden, terwijl het kindje een paar meter onder de skilift bungelt en half over de grond wordt getrokken. Geschatte hoogte: ruim 3 meter. Een bizarre aanblik die maar een paar seconden duurt: de liftbediende (hoe heet zo iemand?) ziet wat er gebeurt en drukt op de noodstop. Kindje huilen, iedereen geschrokken, maar het loopt af zonder letsel.
Het was de eerste dag van de liftbediende, maar hij reageerde snel. Het had echt akelig kunnen aflopen.

Maar 'all is well that ends well' , dus gleden wij nog lekker een paar uur door op onze tweede dag. We hebben wederom wat beelden. Vrees niet, we gaan niet elke dag een filmpje maken, maar misschien zien jullie ook wat progressie:

Niet slecht voor twee debUTAHnten

Ons ski-debuut zit er op. Het ging boven verwachting goed. Allebei maar één keer gevallen! Wij zijn niet verder gekomen dan de Schildpad-piste, maar dat geeft niets. We hebben volop geprofiteerd van het feit dat het winterseizoen nog niet is begonnen. Onze 'groepsles' bestond bijvoorbeeld uit 2 personen (juist, wij). En op de pistes was het heerlijk rustig; precies wat je wilt als beginner, toch? Misschien zijn we nog niet klaar voor ESPN, maar hier toch een paar bewegende beelden:

Sneeuw naar Utah brengen

We zitten in Utah! Yes, onze allereerste wintersport is begonnen. Hoewel, we willen het 'sport'-gedeelte beperkt houden, maar we zijn - na een misselijkmakende vlucht - neergestreken in Park City. Blijkbaar is dat de hemel op aarde voor skiërs en snowboarders:




Voor ski-debutanten als wij zal er dus ook wel wat te doen zijn. Je leest ongetwijfeld meer over ons gestuntel de komende dagen. De voortekenen zijn goed, want op het moment dat wij incheckten, ging het hier sneeuwen:




En ook al ziet de omgeving er (nog) niet zo uit als in de folders;




De buitenbaden - heerlijk warm - zijn er wel echt. Badderen terwijl de sneeuw valt...mmmmmm.

Een nieuw stukje

We leven nog. Maar zoals gezegd doen we het rustig aan en vandaar dat je de afgelopen dagen weinig nieuws ziet op ons blog. Neem nou vandaag. Terwijl de rest van het land Thanksgiving vierde, hebben wij warme chocolademelk gehaald en de 1000-stukjes puzzel aangebroken:




Dáár schrijft toch niemand een blog over? Eh, wacht...

Er is nog wel één ding over te zeggen. Drie keer raden namelijk wat voor puzzel we hier hebben gekocht. Eentje waarop de molens van de Kinderdijk staan!





Geweldig toch dat je dat in New York kunt kopen? Hoeveel New Yorkse kinderen hebben ook al gezwoegd op een stukje wiek, het zoveelste blauw of stukje gras dat óveral lijkt te passen?
Wij puzzelen nog even verder en melden ons weer als we iets leuks hebben. Of als het allemaal te lang duurt.

Dat was het alweer

We hebben vandaag Charlie uitgezwaaid. Bij het taxibedrijf weten ze inmiddels dat ze op de foto komen als ze bij ons klanten op komen halen:



Het waren een paar zeer gezellige dagen. Charlie, bedankt voor alle croissants...;-)

Voor ons is de vakantie aangebroken. Of we bloggen, hangt er helemaal vanaf of we lekker niets doen, of de stad gaan verkennen. Ondertussen kun je kijken op het geheel vernieuwde blog van P. Wij vinden het wel een verbetering.







What say you?