Misschien komt het wel weer terug, dat enthousiasme. Aan wat we hier meemaken, kan het niet liggen. Er is namelijk in de tussentijd genoeg blogwaardigs gebeurd. Meer dan genoeg. Dus is deze post bedoeld om alles wat we 'vergeten' hebben te melden, maar heus een blogje waard was
Want wat dacht je van het afscheid van Petraeus? Hij is de belangrijkste generaal van de VS, maar ook aan die carriére komt een eind en J. mocht zomaar bij het afscheid zijn! Nou, niet zomaar. Ze vergezelde onze eigen Nederlandse held die een goede vriend is van Petraues. En zo mocht ze aanwezig zijn op een enorm gazon waar een groot aantal militaire parades plaatsvond.
Om vervolgens naar de officers' mess te gaan, waar de generaal himself stond om de belangrijkste gasten een handje te schudden. En zo stond J. plots foto's van deze mannen te maken die óók nog eens de landelijke media haalden. Niet slecht J. Niet slecht.
Ondertussen maakte P. zich een beetje zenuwachtig voor een iets minder groots, maar toch ook niet onbelangrijke evenement. Namelijk de eerste schooldag. Als meester P. welteverstaan. Hij stond vorige week voor het eerst voor de klas - 13 leerlingen - eigenlijk ging het best goed. De kinderen bleken nog best geïnteresseerd voor een zaterdagmorgen (ze doen dit bovenop hun reguliere schoolweek) en ook het niveau viel niet tegen. Velen van hen wonen al jaren in de VS, maar het Nederlands zit er nog goed in. Het smaakte P. zeker naar meer.
Hij had z'n fototoestel niet bij zich, maar hier een indruk van de eerste schooldag, via de Facebookpagina van de Nederlandse School:
We zullen hier heus nog eens wat uitgebreider stilstaan bij de school en P.s optreden aldaar.
Wat nog meer? Nou, er is een heeeeel belangrijke dag onopgemerkt voorbijgegaan. Nee, niet 9/11 (daar merkte je in de suburbia-rand van DC helemaal niets van), maar 9/7. Inderdaad de trouwdag van J. en P.! En dit jaar was het ons tiende jaar alweer! Even google-en leert dat dat het tinnen huwelijk wordt genoemd. Ok, prima.
Het heeft er niets mee te maken dat het slechts tin is, maar wij hebben onze tiende niet uitbundig gevierd. Die dag stond meer in het teken van onze vriend Patrick die op bezoek kwam. Hij, een vriendin en P. bezochten de belangrijkste monumenten in DC - in de stromende regen.
En het ging ook naar de Capitol, waar het bezoekerscentrum erg interessant was:
Hetzelfde geldt voor de Library of Congress:
's Avonds was er dan wel een gezamenlijk etentje in huize Bridgepeople:
Een paar dagen daarna volgde deel 2 van het samenzijn, toen P. op de laatste dag van Pats bezoek met hem afsprak op Mount Vernon (waar president Washington woonde). En we vielen met onze neus in de re-enactment boter, waar mensen dagenlang het leven in de achttiende eeuw naspelen.
Ook dit is het aanraden waard. Helaas niet gratis, maar erg interessant met ook nog exposities en een filmpje over de strijd tussen de Britten en de Amerikanen, waar het ín de bioscoop gaat sneeuwen. Geinig.
Dat was dus de zondag, en maandag was H.s eerste verjaardag! Ja, dat meldden we al, maar ach, een paar extra foto's kan geen kwaad:
En zo zijn we weer rond. Nog één dingetje zijn we vergeten te melden en dat is dat P. nog een tweede baan in het vooruitzicht heeft. Hij heeft een - verrassend lastige - test gedaan voor de vacature van vertaler/ondertitelaar bij het bedrijf Deluxe Entertainment. Dus, vergeet Hoek en Sonépouse, straks lees je P'.s naam onder the Bold and the Beautiful :)
Wees gerust, er zal altijd tijd overblijven om te bloggen. Nu alleen nog zin blijven houden.
