Kiek nou eens

Dat zijn toch van die hoogtepuntjes in het leven van de jonge ouder: de eerste 'school'foto's! En wat voor foto's! We hebben ze gisteren opgehaald en uiteraard staat H. er op, temidden van haar crèche-genootjes en begeleidsters.

(even op klikken voor de grotere versie).

Wij vinden dat ze er gezellig eigenwijs op staat. Net eventjes af van de anderen (waarom? geen idee). Maar het is feitelijk een klassenfoto zoals iedereen die in z'n foto-album heeft. Toch? En dat geldt eigenlijk ook wel voor haar portretfoto.

Misschien niet de meest originele en/of vrolijke achtergrond, maar ook hier: heel gewoon (behalve dan dat H. er ultiem cute op staat).

Voordat we verder schrijven, moeten we melden dat de klassenfoto's voor ons een verrassing waren. Want op de dag dat ze werden genomen, was H. niet op de crèche (zij gaat woensdag, de fotograaf was er dinsdag). En P. en J. werkten allebei op die dag, dus vroegen we de nanny om H. eventjes langs te brengen voor de kiekjes. De nanny meldde na afloop dat het allemaal was gelukt en wij vroegen verder niet naar details. Zo, nu begrijp je waarom we erg hard moesten lachen toen we geheel onvoorbereid de volgende foto's van H. onder ogen kregen:

Jazeker, dat is een kikker in haar hand. En yep, ze zit tegen een boomstam aan. En warempel, in de verte staat een kasteel! Haha, wat een heerlijk over-the-top tafereeltje! Onze H. in haar eerste sprookjesrol! Blijkbaar is een foto tussen een paar speelblokken of op een kleurig speeltapijt niet bijzonder genoeg. Toen J. de foto's zag, moest ze zo hard lachen dat de aanwezige leidster haar aankeek met een blik van 'houd jij wel van je kind?'...

We konden niet wachten om dit aan een stel vrienden/mede-Nederlanders/mede-ouders te vertellen. Om vervolgens te horen dat hun kinderen - woonachtig in een andere county - dezelfde kikker, dezelfde boom en hetzelfde kasteel op de foto hebben. Dat is dus blijkbaar zoals dat hier gaat! Tja, en hoe kitscherig ook, we móesten natuurlijk een afdruk hebben. Zo'n kans laat je niet liggen. Dit vinden we over 10 jaar ook nog grappig.

Het moet overigens gezegd, dat bij de gemaakte foto's ook nog iets zat wat we dan wel weer op prijs stellen. Ook wel een beetje erg Amerikaans (want alles moet veilig, veilig, veilig, want anders gaat het mis, mis, mis). Alle ouders kregen gratis een kaartje met daarop de foto van hun kind dat ze in hun portemonnee kunnen doen. Met een telefoonnummer erop als je kind wordt vermist. Weten de autoriteiten onmiddellijk hoe je zoon/dochter er uit ziet. Die hebben we dan maar in onze broekzak gestoken:

We overwegen nog om die met dat kasteel in broekzak-formaat te bestellen.

Memorabel

Waaah? Dit moet een absoluut record zijn. Een maand lang zonder nieuwe blog. Het risico bestaat nu dat hier een ellenlang verhaal komt te staan met alles wat we de afgelopen weken hebben gedaan. We proberen het beknopt te houden en de foto's het werk te laten doen. Laten we beginnen met H. in het bos. Elke donderdag gaat een aantal ouders met hun kids iets leuks doen en H. en P. haken af en toe aan. Zo ontdekken we hoe ongelooflijk groen DC is. Binnen twee tellen ben je weg van het asfalt en waan je je in een heus nationaal park.

Wellicht bloggen we daar nog wat uitgebreider over een keer, want we hebben plannen om al die parken eens beter te verkennen. Dan moet H. wel haar nieuwe zomerhoed op, want het begint hier al weer aardig (understatement) warm te worden.

Verder zijn we weer een deel van onze tuin kwijtgeraakt. Was de eerste keer door een omgevallen boom, dit keer kwam het gasbedrijf langs. Ze wilden de oude gasleiding vervangen. Maar ja, die bleek zo diep te zitten dat ze een gat van 3 meter breed en 5 meter diep moesten graven. In onze tuin. De heg heeft het niet overleefd. Ach, wij hadden toch al geen groene vingers - P. niet - dus laten we er geen traan om.

En dan zijn we alweer bij Koninginnedag! Uitgebreid gevierd op de Nederlandse school. Hoe kan het ook anders. Veel Nederlanders, veel oranje, veel eten. Niet onaardig voor een zaterdagmiddag. Op de afsluitende dienstenveiling hebben wij nog een wandeling met picknick binnengesleept. Die gaan we dit jaar nog doen ergens bij de watervallen van Maryland. Moet mooie plaatjes kunnen opleveren. Maar eerst Koniginnedag NL School in beeld:

Oh, en over school gesproken, hier dan meteen de klassenfoto van P.'s groep 7. Altijd leuk:

En dan en dan....tromgeroffel...bezoek uit Nederland! Familie op visite! P's zus en zwager kwamen een weekje langs en het was er-rug gezellig!

Het begon al meteen met het Koninginnedagfeestje op de ambassade. Klonk vooraf wat stijfjes, maar met gratis drank, bitterballen, harinkjes, friet met mayo, en sateetjes was het heeeeeel goed te doen. Alleen P. en zus gingen (J. naar de receptie) naar het 'bal' en we kwamen zelfs nog bekenden van bekenden tegen. Zo klein is Nederland dan ook wel weer.

We zijn niet overal met ze meegeweest, dus daarvoor zal je hun blog moeten raadplegen. Maar wij gingen onder meer gezamenlijk shoppen:

En zij boden aan om in onze tuin te wroeten (altijd goed, zulke gasten hebben we graag!):

Maar een van de leukste dingen was het bezoekje aan de dierentuin van DC. Niet eens zozeer vanwege de dieren, want veel te veel hokken waren leeg. Nee, gewoon vanwege het goede weer en dito gezelschap.

En voor we het wisten was de week met A en F alweer voorbij. Er zijn meer foto's van het samenzijn, maar niet allemaal in ons bezit. Wellicht voegen we die later toe.

Wat nog meer? Het project van P. bij de ambassade is afgerond. Inmiddels is de werkvergunning binnen, dus gaan we eens kijken naar wat de plaatselijke arbeidsmarkt te bieden heeft. Maar eerst bereiden we ons voor op Yellowstone. Daar gaan we volgende week heen. Dus we beloven hier foto's. Echt waar.