Eerst nog even een belofte inlossen. We zouden iets vertellen over de twee weken die J. heeft doorgebracht aan de westkust. Ze was in Los Angeles om daar nóg beter te worden in haar vak (kan bijna niet). De cursus vond plaats op de campus van de beroemde University of South California.
Dat overigens ook bekendstaat om z'n goede volleybal-programma, dus voor P. was er een volleybalshirt, maar dat terzijde.
Het was even wennen om weer in de collegebanken te zitten. Maar er zaten mensen uit letterlijk alle windstreken en zo'n internationaal gezelschap is erg interessant. Er was erg veel theorie, dus maakte J. 's weekends van de gelegenheid gebruik om eventjes te ontsnappen. Het ging naar Joshua Tree National Park en Palm Springs (een woestijn-stadje en bekend als hangout van de sterren in de jaren zestig). Erg mooi, maar erg warm:
Heel kort samengevat: het was leerzaam maar een beetje taai. De westkust is heerlijk (zeker als er een hittegolf in het klamme DC heerst), maar het blijft oppassen voor aardbevingen, want al op de derde dag van J.'s verblijf was er een lichte beving in Cali.
Oh ja, en dat twee weken gescheiden leven niet leuk is. Ook belangrijk.
Wat nog meer? Bijvoorbeeld dat P. de afgelopen tijd al een paar keer H. heeft meegenomen naar een volleybalwedstrijd/toernooi, in de hoop dat zij het spelletje ook leuk vindt, er steengoed in wordt, miljoenen euro's in Italie gaat verdienen en goud wint op de Olympische Spelen. Dat lijkt ons niet te veel gevraagd. Tot dusverre hebben we geconstateerd dat ze meer geïnteresseerd is in eten en dieren. Maar ze kan al wel heel goed een bal vangen, echt waar, dus dat is een beginnetje.
Oh, en we gooien op deze plek in deze blog nog wat willekeurige foto's van H. erbij. Gewoon omdat het kan:
En we hebben nog een paar schattige opnames van ons bezoekje aan de dierentuin. We komen daar wel vaker, en steeds klagen we dat zoveel verblijven óf gesloten óf verplaatst óf in de verherbebouwing zijn. Nu klaagden we weer, maar onze vrienden uit New York waren op bezoek, én H. had ongelooflijk veel plezier met de mist-douche. Dus was het tóch een zeer geslaagde dag:
Bon, dat was de afgelopen tijd, in beeld, in vogelvlucht. We begonnen met de opmerking dat we een dagje weg waren geweest. En het ging vandaag naar Harpers Ferry, een stadje in West Virginia op ruim een uur rijden. Het is een plaatsje dat erg belangrijk was in de burgeroorlog (van North & South), vooral door z'n ligging: in de punt waar de Potomac River and Shanandoan River samenkomen. Dus dat levert mooie vergezichten op:
Het is een officieel park, dus overal lopen parkwachters, klaar om vragen te beantwoorden of je de weg te wijzen. Erg vriendelijk allemaal. Het nadeel (ach, hoewel) is dat je de auto 5 km verderop moet parkeren en met de shuttlebus moet rijden.
H. vond het ritje leuker dan bovenstaande foto doet vermoeden. Wij sloegen de eerste stop van de bus over (een slagveld, dat hadden we nou wel gezien, oké 1 fotootje van de de kanonnen dan) en gingen meteen naar het dorp zelf. Het was deels gerestaureerd, deels nagebouwd. Al met al voelde het toch een klein beetje 'terug in de tijd':
Er waren kleine musea in de panden, en winkeltjes en natuurlijk restaurantjes (erg belangrijk als je te laat luncht!)
