Wow....dat ging snel

Huh? We zijn al weer thuis? Ons bezoek aan NL is voorbijgevlógen. Een beetje moe maar voldaan kwamen we vanmiddag in New York aan. Het gaat wel meevallen met de omgekeerde jetlag, zo schatten we nu in. Maar voordat we voor het eerst in twee weken tijd weer in ons eigen bedje stappen, nog even hier melden wat er de laatste dagen in Holland is gebeurd.
We waren gebleven in Schoorl dat we achter ons lieten om de volgende dag naar Delfzijl te gaan. De geboortegrond van P. én de plek waar onze katten Guus en Ezzie verblijven (nogmaals dank mam). Bij het vorige bezoek leken ze erg boos op ons, alsof ze het er niet mee eens waren dat ze ons Amerikaans avontuur niet konden meemaken. Sorry. Maar ditmaal was alles vergeven, of in ieder geval vergeten:




Ze kunnen het ondertussen ook goed met de hond des huizes vinden, dus hoezeer we ze ook missen; ze zitten daar goed:





's Avonds nog een heerlijk feest, omdat P's zus haar 26ste verjaardag vierde (ahum, ahum), waarbij de alcohol rijkelijk vloeide, maar tegelijkertijd niemand met vuile voeten binnenkwam. Zelfs de stoelen niet (sorry zus, te leuk om hier niet te tonen):




Niets beter na een heftige avond dan de volgende dag het Groninger platteland te bezoeken. Uithuizen stond op het programma waar RoAn onze een-na-laatste vriendenstop waren. We moesten met eigen ogen de nieuwe boreling aanschouwen:




en toen het tijd werd voor het eten, bedachten we dat we maar eens Chinees moesten halen. Eigenlijk ook heel Nederlands. Echt, het is niet te vergelijken met het Chinese eten dat je hier krijgt. Dus dank voor deze zeer Hollandse ervaring RoAn (om maar te zwijgen van de geweldige flessenopener met Groningse vlag!!):




Na nog een bliksembezoek aan Wijhe, ging het naar Utrecht voor het slotakkoord. Met z'n zevenen nog een keer eten in Utrecht. We kozen voor Blauw (ja, alles is rood, of is dat slechte belichting:)





waar we ons bogen over Indonesische gerechten en rosé:



en we maakten van de gelegenheid gebruik om onverklaarbaar veel foto's van duo's te maken:




De weg naar huis ging langs dat andere oer-Hollandse ding: de fietsenstalling. Wat toepasselijk om daarmee afscheid te nemen.




Zoals Pé en Rinus zouden zeggen, we zijn 'overstuur' dat we weg moesten, maar het is fijn om te zien dat de 'banden' nog goed zijn. Al balen we een beetje dat sommige afspraken 'spaak' zijn gelopen.

Het lijkt wel een campagne

We hebben nog een weekend in NL en er staan ons nog heel wat kilometers te wachten. Ondertussen hebben we weer tientallen handen geschud én zijn we met heel veel babies op de foto geweest. Het lijkt potdikkeme wel een presidentiële campagne van P. en J. En we genieten er volop van.
Eergisteren ging het naar Voorburg naar collega's/vrienden die heerlijk voor ons kookten en zelfs het koffiezet-automaat stofzuigden nadat het vol bouwstof was gekomen:




Trouwens, aan iedereen die ons te gast heeft gehad; we zijn onder de indruk van alle goede zorg! Dank daarvoor.

Gisteren stond een bezoek aan de 'oude' Haagse Courant-redactie op het programma. Daar waar P. zou hebben gewerkt als we in NL waren gebleven. Veel nieuwe gezichten inmiddels (hier verzuchten de oudjes 'wat gaat de tijd toch snel') maar ook veel bekenden nog. Vele, vele handen geschud.

Om 's avonds de baby-foto's te maken bij A+A in Rotjeknor. (inderdaad de kleine is van A+A)




Ook heerlijk eten weer trouwens:




En weer verder de volgende dag. Vandaag brachten we het grootste deel van de dag door in Schoorl bij J's zus.




Waar de kinderschare enerzijds dankbare en gewillige foto-onderwerpen zijn:





En het anderzijds genant is om te zien hoe de sportieve gebreken van P. zichtbaar worden in een potje tuinvoetbal (en wéér een goal:)




Maar een van de hoogtepuntjes was aan het eind van de dag, want toen stond er (net als bij ons vorige bezoek) een typisch Nederlandse maaltijd op het menu. Juist, eerlijke friet van de snack-taria. Mét een frikandel speciaal en een kroket. Smullen.




Best een goede campagne zo...

Wervelwind

Pfffffffffffffff......wat een tempo weer. Het is inmiddels maandag en we hebben al weer zoveel mensen gezien en gesproken. Goede berichten, slechte berichten, verrassende berichten. En we hebben nog een week te gaan! Tot nu toe is ons bezoek aan NL al een succes. Ook al lijkt het alsof we van afspraak naar afspraak rennen. Geeft allemaal niets. Helaas vinden we niet altijd tijd om te bloggen, maar nu dus wel een update. De XL-versie.

Na ons bezoek aan de geboortegronden van J. ging het naar Utrecht waar we een paar dagen zijn gebleven. Lekker Dom doen.





Eten en bijkletsen, wat wil je nog meer?





Leonie nam ons mee op een pittoreske wandeling door Utrecht en toen die langs een een molen voerde, konden we de foto-verleiding niet weerstaan. Een bezoek aan NL zonder molen? Dacht het niet.




Om vervolgens ook nog van een prachtige Hollandse zonsondergang te genieten.




's Avonds ging het met L&K mee richting Delft. Terug naar de oude stek. Heerlijk om weer eens door 'onze' stad te lopen. Waar we een fanfare-concours meemaakten:




Inkopen deden voor onze Amerikaanse vrienden (en weer eens een HEMA binnenstapten):




Om ook nog eens - ja, heel erg, we weten het - ramptoeristje te spelen, door een kijkje te nemen op het TU terrein waar die enorme brand woedde:




En in een warme lentezon gedineerd nabij de Delftse Hout, waar L&K een schattig restaurantje kenden, inclusief kinderboerderij ('Hé P., kom nou weg bij die geiten, we gaan eten!')




Na een tijd New York weet je plaatsen als Delft nóg meer te waarderen.
Oh en 's avonds was er 'die wedstrijd' natuurlijk. Die ondanks de aanwezigheid van guitige Oranje-fans én een te gekke beamer toch niet zo leuk was:




Snel vergeten dus.

Gisteren ging het vervolgens richting Leiden om onder meer de geboorte van een nieuwe Nederlander te vieren.




We moeten Jeroen bedanken dat we op deze manier - een kinderfeestje - mooi veel mensen in één keer weer zagen. Misschien bij een volgend bezoek gewoon een grote tent afhuren, zodat we écht iedereen bij elkaar krijgen.




In de avonduren ging P. nog op stap met 'de mannen' in de Happas-tent De Bijlen (die woordgrap is niet van P.)




en J. in Rotterdam ging bijkletsen. Soms is het makkelijker voor ons om ons te splitsen: kunnen we nóg meer afspraken maken...;-)
We zoeven voort. We zoeven voort.